Wednesday, February 14, 2007

KIRMIZI GÜN


Aslında " Sevgililer Günü" bana itici gelmeye başladı. Belki lise yıllarında heryerin kırmızı kalplerle donatılması hoş bi görüntüydü ama şimdi nedense komiğime gidiyor. Biz sevgilimle sevgililer gününü kutlamıyoruz, hele kırmızı gül, hiç almıyor. Ufak tefek hediye olabilir ama son birkaç yıldır o da yok. Çünkü ben kapıdan aniden giren çiçekçiyi seviyorum, beni bu mutlu ediyor. Hele ki 14 şubatta herkese kırmızı gül gelmesini çok trajikomik buluyorum.

Bazen aşkıma özel olarak gidip hediye almak istiyorum ve alıyorum. Yani şimdi alışverişe çıksam, sırf olan onlarca kazağa ya da gömleğe bi tane daha eklensin çabası içinde bişeyler almak zorunda hissedeceğim kendimi. Ben daha özel şeyler istiyorum. Mesela sevgilim geçen sene askerdeyken ona ard arda attığım kartlar gibi. Ya da onun bana taa Gaziantep'ten gönderdiği kırmızı gül gibi. O zaman o kadar anlamlıydıki... Şimdi zorunlu bi maceraya katılmak zorunda olmak, bu oyunun içinde yer alma korkusu geriyor beni. Tabi akşam başbaşa bi yemek hoş oluyo :) Ama o kadar. Hediyeler, çiçekler, mümkünse başka günlere...Özel olmayan, sıradan günlere...

Herkesin "SEVGİ" gününü kutluyorum, aşıklar her zaman aşık zaten. Ama sevgiyi bazen etrafımızdaki insanlara karşı unutabiliyoruz, araya bunu sıkıştırmak da iyi olurdu sevgililer günü bahanesiyle.


Friday, February 9, 2007

KANLI ELMAS

Dün akşam "Kanlı Elmas"ı izledim. Uzun zamandır sinemaya gidemiyordum, hem işlerin yoğunluğundan, hem de izleyecek doğru dürüst film bulamadığımdan. Testere 3 için kendimi çok zorladım ama en sonunda gitmeme kararı aldım. Testere 2 beni çok germişti, artık 3. sünü kaldıramam diye düşündüm. Gidenler de beni doğruladı zaten. Neyse pişman değilim :)

Kanlı elması çok beğendim, beni pırlantadan soğuttu o ayrı ama gerçekten çok güzel bi "iç savaş" filmi, tavsiye ederim. Leonardo DiCaprio' yu beğenmezdim. Ama harika olmuş, oyunculuğu da çok iyiydi zaten. Ama o "bebek yüzlü" hali vardıya eskiden (herkes o haline bayılırdı ama) ondan eser yok, o yüzden beğendim zaten. Bide Güney Afrika'ya gidesim geldi, muhteşem manzaralar var filmde.

Şimdi "Hannibal"ı bekliyorum, ondan umutluyum.

Cuma akşamı, haftanın son günü, pazar günü çalışmayı düşünüyorum her cuma akşamı olduğu gibi... Tabi hiçbizaman çalışamıyorum. Artık tutuştuğum için çalışırım belki...İyi haftasonları...

Friday, February 2, 2007

Güneşe dön yüzünü...

Saçlarımı kısacık kestirmek istiyorum. Hani küçücük oğlan çocukları olur ya, işte öyle. 3-4 kilo vermek istiyorum bide, zayıflamak için değil, o kısacık saçlarla yüzüm iyice ortaya çıksın diye. Gözlerim bu tabloya uyuyo ama hınzır, muzip, kocaman bi gülümsemeye ihtiyacım var. Evet çocuk olmak istiyorum. Her ne kadar gülen gözlerle bakan, kısacık saçlı küçük bi kız çocuğu olamamış olsamda nedense "mutlu çocuk"ta gözümde böyle bi çocuk canlanıyo. Çocukken biran önce büyümeyi beklemek mi zor, yoksa büyüdükçe neden çocukluğumuzu bunları düşünerek tadına doymayı akıl edememiş olmayı yavaş yavaş idrak etmek mi? Şu anda karar veremiyorum, terazi eşit.

Sunday, January 28, 2007

yine pazartesi

Haftasonu nasıl geçiyor bi türlü anlamıyorum. Son birkaç haftasonum sıkışık geçti, dinlenemedim. Artık biraz dinleneyim dedim, kıyafet meselesi çıktı. Pimpirikli insanım vesselam. Biraz fazla takarım herşeyi, uyuyamam, yemeden içmeden kesilirim. Yıllardır değiştiremiyorum bu huyumu farkında olmama rağmen. Benim garip takıntılarım vardır panik atağa doğru giden :) Mesela bi şeyi kaçırma korkusu. Sadece kendim için değil, başkasının yerine de panik olurum ben. Mesela birini yolculayacağım, onun yerine bütün stresi yaşarım ben, hem de birkaç gün öncesinden. Dolayısıyla hep kafam doludur böyle saçma sapan şeylerle. Bi yere geç kalma korkum vardır, saatler öncesinden varırım gideceğim yere. Neyse en azından bunu bilmek bile bi başarı değil mi? Biraz rahat bi insan olabilmek için nelerimi feda etmezdim...Neyse konu nerden neraye geldi, bu aşkımın evlilik teklifi için seçtiği yüzük :)) Henüz sözlenmedik.

Neyse efendim, cumartesi günü Tunalıya gittim kıyafet bakmak için. Bilenler bilir, Cinnah Caddesinde yol çalışması olduğu için, Kuğulu parkımız, Cinnah caddemiz çamur, pislik içinde :(( O yüzden Tunalıya pek gidesim gelmiyodu. Cumartesi yine içim karardı, kavşağa yapılan alt geçit bütün tarihi güzellikleri alıp götürmüş, beton yığını şeklinde bi görüntü var. Umarım yol kenarındaki asırlık ağaçlar çürümez çünkü köklerinin hava alma ihtimali var.


Baktığım kıyafetlerden birkaçı bunlar. Karumda bi butikten buldum. Siz ne dersiniz, çok mu abartı? Bu sezonda kıyafet bulmak o kadar zorki, ara dönem olduğu için çok çeşit yok. Tabi o iğrenç siyah ayakkabı butiğin elbise deneme ayakkabısı. Ben dore açık ayakkabı almayı düşünüyorum.



Şimdilik bulduklarımın içinden beğendiklerim bunlar. Aslında siyah çok güzel modeller var ama ben siyah istemediğimden işimi bi kat daha zorlaştırıyorum. Bi pembe daha var ama onun resmi aynadan parlamış. Fuşyaya yakın bi renk, asıl favorim o şu anda.

Wednesday, January 24, 2007

arayı çok açmışım, özledim sizi

Yazmayalı baya olmuş, aslında bloglarınızı takip etmeye çalıştım bu süre zarfında, ama pek yorumda bulunamadım. Neyse kaldığım yerden devam ederim artık. Yılbaşından sonra hasta oldum (her hava değişikliğinde olduğu gibi), geldim, burda işler çok yoğundu, finaller falan derken, neyseki ara tatil geldi de biraz daha teze yoğunlaşacağım. Tüm bunların dışında hayatım daha da yoğunlaşmaya başladı. Mart ayında sözleneceğim, şu anda gündemdeki maddemiz bu. Ben şimdiden alyans bakmaya başladım, tabi bir de kıyafet faslı var. Çok ters bi ay olduğu için nasıl kıyafet bulacağımı kestiremiyorum. Cumartesi karuma bakacağım. Dua edin de şansım yaver gitsin :) Hemen bi kıyafet bulup kurtulsam şu telaştan. Günlerim biraz daha yoğun geçmeye başladı, arkadaşlarla falan buluşmalar haftada 1 e düştü. Neyse buna da şükür. Dediğim gibi, bloglarınızı takip ediyorum, yorum yazmaya başlarım tabi artık.
Fotoğrafları da şu anda ekleyemiyorum, bir dahaki blogda inşallah...

Friday, December 29, 2006

Yeni bir yıl...

Biz büyüdükçe zaman da daha mı hızlı geçiyor ne? Artık yılbaşları daha çabuk geliyor sanki, olsun ben yılbaşını çok severim :) Küçükken teyzemler, dayımlar hep beraber toplanır, evde yemek yer, oyunlar oynardık kuzenlerle. Sonradan ben ekipten ayrılıp arkadaşlarımla takılmaya başladım tabi. Bu sene yılbaşı ile bayramın çakışması nedeniyle 31 Aralık gecesini Ilgaz' da anneannem ve dedemlerle geçireceğim. Benim gibi evlenme kararını almış birisi için bu son şans çok güzel bi fırsat aslında. Son nostaljim, kestane, patlamış mısır, sonsuz kuruyemiş, anneannemin meşhur ev baklavaları... Yıllardır yılbaşını dışarıda geçire geçire bu nostaljiyi çok özlemişim. Yarın sabah yola çıkıyoruz, şimdiden sabırsızlandım :))

Hepinize sağlıklı, mutlu, bol başarılı, bol kazançlı yıllar :))

Thursday, December 21, 2006

geciken post

Uzun zaman olmuş ben yazmayalı, tabi bu arada herkesi takip ediyor, bloglarınızı hergün okuyorum.
Sanırım gündem konusu "anonymous". Ben hazımsız insanlar hakkında hiçbirşey söylemek istemiyorum, zira sevgili Nuray ve Banu olaya tüm olgunluklarıyla cevap vermişler, son noktayı da koymuşlar.
Ben bu zaman zarfında pek de bişey yapmadım, o yüzden içimden yazı yazmak gelmedi. Bu aralar sinirlerim bozuk galiba, herşeye ağlayıp duruyorum, hayatım yılbaşından sonra hazirana kadar çok sıkışık olacak. Benim de sinir hücrelerim şimdiden hazırlık yapıyor :) Bir an önce tezimi bitirip, yaz tatili yapmak istiyorum.
Spor meselesini soracak olursanız, birkaç kez havuza gidebildim sadece ama asıl ağırlık çalışmak istiyorum onu da bir türlü başaramıyorum. Spor salonumuz biraz küçük, yalnız da gidince içim sıkılıyor, o yüzden ben de kendimi havuza atıyorum. 4 kilo fazlam var, hiç kilo takıntım olmamıştı bugüne kadar. Hatta sigarayı bıraktığım zaman (aşırı zayıflama sonucu bırakmıştım) kilo almak için balık yağı bile içmiştim. 1-2 kilo fazlam olunca da biraz spor, biraz da akşam yemeklerini keserek hemen istediğim kiloya ulaşıyordum. Fakat şimdi nasılsa veririm diyerek fazlalığı 4 kiloya çıkarmayı başarmışım :)