Wednesday, February 14, 2007

KIRMIZI GÜN


Aslında " Sevgililer Günü" bana itici gelmeye başladı. Belki lise yıllarında heryerin kırmızı kalplerle donatılması hoş bi görüntüydü ama şimdi nedense komiğime gidiyor. Biz sevgilimle sevgililer gününü kutlamıyoruz, hele kırmızı gül, hiç almıyor. Ufak tefek hediye olabilir ama son birkaç yıldır o da yok. Çünkü ben kapıdan aniden giren çiçekçiyi seviyorum, beni bu mutlu ediyor. Hele ki 14 şubatta herkese kırmızı gül gelmesini çok trajikomik buluyorum.

Bazen aşkıma özel olarak gidip hediye almak istiyorum ve alıyorum. Yani şimdi alışverişe çıksam, sırf olan onlarca kazağa ya da gömleğe bi tane daha eklensin çabası içinde bişeyler almak zorunda hissedeceğim kendimi. Ben daha özel şeyler istiyorum. Mesela sevgilim geçen sene askerdeyken ona ard arda attığım kartlar gibi. Ya da onun bana taa Gaziantep'ten gönderdiği kırmızı gül gibi. O zaman o kadar anlamlıydıki... Şimdi zorunlu bi maceraya katılmak zorunda olmak, bu oyunun içinde yer alma korkusu geriyor beni. Tabi akşam başbaşa bi yemek hoş oluyo :) Ama o kadar. Hediyeler, çiçekler, mümkünse başka günlere...Özel olmayan, sıradan günlere...

Herkesin "SEVGİ" gününü kutluyorum, aşıklar her zaman aşık zaten. Ama sevgiyi bazen etrafımızdaki insanlara karşı unutabiliyoruz, araya bunu sıkıştırmak da iyi olurdu sevgililer günü bahanesiyle.


Friday, February 9, 2007

KANLI ELMAS

Dün akşam "Kanlı Elmas"ı izledim. Uzun zamandır sinemaya gidemiyordum, hem işlerin yoğunluğundan, hem de izleyecek doğru dürüst film bulamadığımdan. Testere 3 için kendimi çok zorladım ama en sonunda gitmeme kararı aldım. Testere 2 beni çok germişti, artık 3. sünü kaldıramam diye düşündüm. Gidenler de beni doğruladı zaten. Neyse pişman değilim :)

Kanlı elması çok beğendim, beni pırlantadan soğuttu o ayrı ama gerçekten çok güzel bi "iç savaş" filmi, tavsiye ederim. Leonardo DiCaprio' yu beğenmezdim. Ama harika olmuş, oyunculuğu da çok iyiydi zaten. Ama o "bebek yüzlü" hali vardıya eskiden (herkes o haline bayılırdı ama) ondan eser yok, o yüzden beğendim zaten. Bide Güney Afrika'ya gidesim geldi, muhteşem manzaralar var filmde.

Şimdi "Hannibal"ı bekliyorum, ondan umutluyum.

Cuma akşamı, haftanın son günü, pazar günü çalışmayı düşünüyorum her cuma akşamı olduğu gibi... Tabi hiçbizaman çalışamıyorum. Artık tutuştuğum için çalışırım belki...İyi haftasonları...

Friday, February 2, 2007

Güneşe dön yüzünü...

Saçlarımı kısacık kestirmek istiyorum. Hani küçücük oğlan çocukları olur ya, işte öyle. 3-4 kilo vermek istiyorum bide, zayıflamak için değil, o kısacık saçlarla yüzüm iyice ortaya çıksın diye. Gözlerim bu tabloya uyuyo ama hınzır, muzip, kocaman bi gülümsemeye ihtiyacım var. Evet çocuk olmak istiyorum. Her ne kadar gülen gözlerle bakan, kısacık saçlı küçük bi kız çocuğu olamamış olsamda nedense "mutlu çocuk"ta gözümde böyle bi çocuk canlanıyo. Çocukken biran önce büyümeyi beklemek mi zor, yoksa büyüdükçe neden çocukluğumuzu bunları düşünerek tadına doymayı akıl edememiş olmayı yavaş yavaş idrak etmek mi? Şu anda karar veremiyorum, terazi eşit.