İş hayatı+ doktora bi de bunlara 1 hafta içinde 1 kına gecesi+1 düğün+ 1 nikah+ 1 gece eğlencesi ekleyin. E bende Poffff oldum artık. Tabi tüm bunlara gitmek için 4 ayrı kıyafet ayarlayın. -ki düğünü olan kişi benim en yakın arkadaşım, o yüzden kusursuz olmalıyım! E tüm bunlara saç boya-makyaj katın. Sonuç: off modundayım artık. Geçen hafta tüm bunları gerçekleştirebilmiş bi insan olarak pek bi gurur duydum kendimle. Ha bide sinema sıkıştırdık araya aşkımla :) Yorgunluğum bitmeden yeni bir haftaya başladığım için de çoookk halsiz hissediyorum.
Bu sene kaç tane düğüne katıldım acaba? Tüm yazım kıyafet ve ayakkabı almakla geçti nerdeyse. Kendi işlerimin arasında bide bu koşturmacalar girince çok yoruluyorum. Neyse bu sezon sanırım düğün olayını kapattık. Darısı benim düğünüme, umarım açılışı kendi düğünümle yaparım :)
Yaşlandığımı burdan anlıyorum artık. Habire bişeylere katılıyoruz, habire tebrik vs ile geçiyor günler. Mesela bugün aşkımın şirketinde yakın bi arkadaşını ziyarete gideceğiz. Neden? Çünkü bi bebekleri oldu ve hayırlı olsun diyip, bebeği görüciizz. Bana çok acayip gelmeye başladı artık bu gidişat. DUR demek istiyorum ama diyemeyeceğimin de farkındayım. Herkesin ayrı bi beklentisi var, ve herşeye herkese yetişmek zorundayız. Evlendikten sonra bu durum daha da artacak. Veee ben sırf bu yüzden ev hanımı olmak istiyorum. Sadece bunlara hazırlanmak bile başlı başına bi iş bana göre. Çünkü ben kılı kırk yaraıyorum bu tarz şeylerde. Kendimi parçalayana kadar, canım çıkana kadar kusurluk peşindeyim. Oluyo mu? Evet oluyo, başarıyorum ama ben de bitiyorum.
Neyse şikayet etmek değil benimkisi ama demekki yaşlanmak böle bişey :)
Bu sene kaç tane düğüne katıldım acaba? Tüm yazım kıyafet ve ayakkabı almakla geçti nerdeyse. Kendi işlerimin arasında bide bu koşturmacalar girince çok yoruluyorum. Neyse bu sezon sanırım düğün olayını kapattık. Darısı benim düğünüme, umarım açılışı kendi düğünümle yaparım :)
Yaşlandığımı burdan anlıyorum artık. Habire bişeylere katılıyoruz, habire tebrik vs ile geçiyor günler. Mesela bugün aşkımın şirketinde yakın bi arkadaşını ziyarete gideceğiz. Neden? Çünkü bi bebekleri oldu ve hayırlı olsun diyip, bebeği görüciizz. Bana çok acayip gelmeye başladı artık bu gidişat. DUR demek istiyorum ama diyemeyeceğimin de farkındayım. Herkesin ayrı bi beklentisi var, ve herşeye herkese yetişmek zorundayız. Evlendikten sonra bu durum daha da artacak. Veee ben sırf bu yüzden ev hanımı olmak istiyorum. Sadece bunlara hazırlanmak bile başlı başına bi iş bana göre. Çünkü ben kılı kırk yaraıyorum bu tarz şeylerde. Kendimi parçalayana kadar, canım çıkana kadar kusurluk peşindeyim. Oluyo mu? Evet oluyo, başarıyorum ama ben de bitiyorum.
Neyse şikayet etmek değil benimkisi ama demekki yaşlanmak böle bişey :)
