Thursday, March 22, 2007

BUGÜN BENİM DOĞUMGÜNÜM :=)



Biraz uğraştan sonra bu videoyu eklemeyi becerebildim :)
Nedense canım bunu dinlemek istedi bugün, bu da kendime armağanım olsun.

Friday, March 16, 2007

DEĞİŞİKLİK

Bugün yeni bişeyler yapmak istedim, blogumda da biraz değişiklik olmasının iyi olacağını düşündüm. Pembeden sıkılmıştım artık. Aslında hayatımdaki şeyleri çok zor değiştiririm. Hiçbişeyi atamam mesela. Ya da parfümümü hayatta değiştiremem, mecbur kalsam bile değişik bi konu süremem. Sanırım 2000 yılıylı, Lancome Miracle geldiğinde. O günden beri Miracle kullanıyorum, başka kokular kullanmayı istediğim oldu ama değişik koku kullandığımda sanki ben değilmişim gibi geliyor. Zaten insanları kokusundan tanırım, burnum çok hassas belki de ondan.



Nermin gibi olmayı da isterdim ama. Parfümlerin şişeleri cezbediyor insanı. Ben değişik bi şişe istiyorum artık, ama kokumdan asla vazgeçemem.





Neyse nerden nereye geldim yine, bugün böyle bi değişiklikle güne başladım, zaten saçımı da kızıla boyatmıştım :) Değişikliklerden gidiyoruz bakalım, hayırlısı ;)

Wednesday, March 14, 2007

BIKKINLIK, BEZGİNLİK VE YORGUNLUK ÜÇLÜSÜ

Uzun zamandır yaz(a)madım ama bloglarınızı takip etmeye çalıştım. Yorum yazamadığım için baştan özür dileyim çünkü başlıktan anlaşıldığı üzere kendimi kapatmıştım.
Sebep malum: Cumartesi günü söz + nişanlanıyorum. Hiç bu kadar yorulup stres olacağımı tahmin etmemiştim yoksa bu işi yaza bırakırdım zaten.
Efendim alttaki posttaki elbiselerden sonra daha güzel bir elbise buldum (resmini bi ara ekleyeceğim) fakat onun altına dore bir açık ayakkabıyı bütün Ankara'yı talan ederek bulamadım. Hafta içi her akşam alışveriş merkezlerinde, hafta sonları da tunalı, karumda sürünerek günlerimi geçirdim. Neyse en sonunda TEK bir ayakkabı bulabildim. Not: Vitrinlerde gören Ankaralılar aldanmayın ya 40 numara ya da 35!! Benim bulduğumun da numarası İstanbuldan çıktı da ordan yolladılar falan...Neyse içime sindi sonuç olarak.
Alyansı atlamışım bu arada onu hiç sormayın. Bakmadık takmadık alyans kalmadı, en sonunda bir model " işte bu!" dedirtti. Alyansım yuvarlatılmış kare şeklinde, sadece ön yüzünde minik minik pırlantaları vardı, onu da 4 yüzünde olacak şekilde yaptırıyoruz. Sürpriz, artık elimde çekilmiş resmini koyarım onunda :)

CCC 'nin yaşadığı duyguları ben de yaşadım, insanın beyni allak bullak oluyo. Dert etmeye değmiyo, çok düşünmeyeceksin aslında ama insanın elinde değil. Dün gece sevdiğim bi kaza yaptı, akşam arabanın önüne bi çocuk atlamış babasının elini bırakıp. Aşkım şoka girmiş. Çocuğu hastaneye kaldırmışlar, Allahtan bişey olmamış çocuğa ama iç kanama ihtimaline karşı sabaha kadar hastanede tutmuşlar. Bizimki de gece 2 ye kadar ifade vermiş. Neyse çok şükür şimdilik bi sorun yok. Ama bu bana tokat gibi oldu. Saçma sapan şeylere kafayı takıp kendimi parçalamışım, yıpratmışım. Hiçbişeye değmez biliyorum ama... Bundan sonra hiçbişeyi takmamaya çalışıcam.

Tez falan hak getire, hiçbişey yaptığım yok. Dün kuaföre gittim, saçlarımı kızıla boyattım. Herkes çok beğendi, bakalım kıyafetle nası olacak. Resimler haftaya...
Hepinizi çok öpüyorum, bilin ki can sıkıntımda bloglarınızdaydım hep, ilaç gibi geldi.

Not: Banucum okuyomusun bilmiyorum ama şifreyi kaldırmana sevindim, bende bi problem vardı. Seni görünce ne kadar sevindim anlatamam :))

Wednesday, February 14, 2007

KIRMIZI GÜN


Aslında " Sevgililer Günü" bana itici gelmeye başladı. Belki lise yıllarında heryerin kırmızı kalplerle donatılması hoş bi görüntüydü ama şimdi nedense komiğime gidiyor. Biz sevgilimle sevgililer gününü kutlamıyoruz, hele kırmızı gül, hiç almıyor. Ufak tefek hediye olabilir ama son birkaç yıldır o da yok. Çünkü ben kapıdan aniden giren çiçekçiyi seviyorum, beni bu mutlu ediyor. Hele ki 14 şubatta herkese kırmızı gül gelmesini çok trajikomik buluyorum.

Bazen aşkıma özel olarak gidip hediye almak istiyorum ve alıyorum. Yani şimdi alışverişe çıksam, sırf olan onlarca kazağa ya da gömleğe bi tane daha eklensin çabası içinde bişeyler almak zorunda hissedeceğim kendimi. Ben daha özel şeyler istiyorum. Mesela sevgilim geçen sene askerdeyken ona ard arda attığım kartlar gibi. Ya da onun bana taa Gaziantep'ten gönderdiği kırmızı gül gibi. O zaman o kadar anlamlıydıki... Şimdi zorunlu bi maceraya katılmak zorunda olmak, bu oyunun içinde yer alma korkusu geriyor beni. Tabi akşam başbaşa bi yemek hoş oluyo :) Ama o kadar. Hediyeler, çiçekler, mümkünse başka günlere...Özel olmayan, sıradan günlere...

Herkesin "SEVGİ" gününü kutluyorum, aşıklar her zaman aşık zaten. Ama sevgiyi bazen etrafımızdaki insanlara karşı unutabiliyoruz, araya bunu sıkıştırmak da iyi olurdu sevgililer günü bahanesiyle.


Friday, February 9, 2007

KANLI ELMAS

Dün akşam "Kanlı Elmas"ı izledim. Uzun zamandır sinemaya gidemiyordum, hem işlerin yoğunluğundan, hem de izleyecek doğru dürüst film bulamadığımdan. Testere 3 için kendimi çok zorladım ama en sonunda gitmeme kararı aldım. Testere 2 beni çok germişti, artık 3. sünü kaldıramam diye düşündüm. Gidenler de beni doğruladı zaten. Neyse pişman değilim :)

Kanlı elması çok beğendim, beni pırlantadan soğuttu o ayrı ama gerçekten çok güzel bi "iç savaş" filmi, tavsiye ederim. Leonardo DiCaprio' yu beğenmezdim. Ama harika olmuş, oyunculuğu da çok iyiydi zaten. Ama o "bebek yüzlü" hali vardıya eskiden (herkes o haline bayılırdı ama) ondan eser yok, o yüzden beğendim zaten. Bide Güney Afrika'ya gidesim geldi, muhteşem manzaralar var filmde.

Şimdi "Hannibal"ı bekliyorum, ondan umutluyum.

Cuma akşamı, haftanın son günü, pazar günü çalışmayı düşünüyorum her cuma akşamı olduğu gibi... Tabi hiçbizaman çalışamıyorum. Artık tutuştuğum için çalışırım belki...İyi haftasonları...

Friday, February 2, 2007

Güneşe dön yüzünü...

Saçlarımı kısacık kestirmek istiyorum. Hani küçücük oğlan çocukları olur ya, işte öyle. 3-4 kilo vermek istiyorum bide, zayıflamak için değil, o kısacık saçlarla yüzüm iyice ortaya çıksın diye. Gözlerim bu tabloya uyuyo ama hınzır, muzip, kocaman bi gülümsemeye ihtiyacım var. Evet çocuk olmak istiyorum. Her ne kadar gülen gözlerle bakan, kısacık saçlı küçük bi kız çocuğu olamamış olsamda nedense "mutlu çocuk"ta gözümde böyle bi çocuk canlanıyo. Çocukken biran önce büyümeyi beklemek mi zor, yoksa büyüdükçe neden çocukluğumuzu bunları düşünerek tadına doymayı akıl edememiş olmayı yavaş yavaş idrak etmek mi? Şu anda karar veremiyorum, terazi eşit.

Sunday, January 28, 2007

yine pazartesi

Haftasonu nasıl geçiyor bi türlü anlamıyorum. Son birkaç haftasonum sıkışık geçti, dinlenemedim. Artık biraz dinleneyim dedim, kıyafet meselesi çıktı. Pimpirikli insanım vesselam. Biraz fazla takarım herşeyi, uyuyamam, yemeden içmeden kesilirim. Yıllardır değiştiremiyorum bu huyumu farkında olmama rağmen. Benim garip takıntılarım vardır panik atağa doğru giden :) Mesela bi şeyi kaçırma korkusu. Sadece kendim için değil, başkasının yerine de panik olurum ben. Mesela birini yolculayacağım, onun yerine bütün stresi yaşarım ben, hem de birkaç gün öncesinden. Dolayısıyla hep kafam doludur böyle saçma sapan şeylerle. Bi yere geç kalma korkum vardır, saatler öncesinden varırım gideceğim yere. Neyse en azından bunu bilmek bile bi başarı değil mi? Biraz rahat bi insan olabilmek için nelerimi feda etmezdim...Neyse konu nerden neraye geldi, bu aşkımın evlilik teklifi için seçtiği yüzük :)) Henüz sözlenmedik.

Neyse efendim, cumartesi günü Tunalıya gittim kıyafet bakmak için. Bilenler bilir, Cinnah Caddesinde yol çalışması olduğu için, Kuğulu parkımız, Cinnah caddemiz çamur, pislik içinde :(( O yüzden Tunalıya pek gidesim gelmiyodu. Cumartesi yine içim karardı, kavşağa yapılan alt geçit bütün tarihi güzellikleri alıp götürmüş, beton yığını şeklinde bi görüntü var. Umarım yol kenarındaki asırlık ağaçlar çürümez çünkü köklerinin hava alma ihtimali var.


Baktığım kıyafetlerden birkaçı bunlar. Karumda bi butikten buldum. Siz ne dersiniz, çok mu abartı? Bu sezonda kıyafet bulmak o kadar zorki, ara dönem olduğu için çok çeşit yok. Tabi o iğrenç siyah ayakkabı butiğin elbise deneme ayakkabısı. Ben dore açık ayakkabı almayı düşünüyorum.



Şimdilik bulduklarımın içinden beğendiklerim bunlar. Aslında siyah çok güzel modeller var ama ben siyah istemediğimden işimi bi kat daha zorlaştırıyorum. Bi pembe daha var ama onun resmi aynadan parlamış. Fuşyaya yakın bi renk, asıl favorim o şu anda.