Geçen hafta final haftamdı. Vizesinden çok düşük not aldığım bi dersin finaline işte böyle hazırlandım:
Süslü kalemler, kitap hazır
Ama ben biraz kırgınım, grip oluyorum galiba
Buhar makinem kurtarıcımdır, çookk iyi gelir bana,
ÇAlışmam lazım, belki finalde kurtarırım, bu ojeler çok güzel ama biraz bordoya mı dönsem, yok yok çalışmam lazım
Biraz ders, biraz online alışveriş, sonuç kötü oldu tabi. Napalım, seneye inŞallah :)
Monday, January 14, 2008
Geçen Hafta
Saturday, January 5, 2008
SİGARA YASAĞI
Lisede sigaraya başlayıp üniversitede 2. sınıfa kadar hiç aksatmadan sigara içen bir insan olarak, sigara yasağı konusunda konuşmam gerektiğini hissediyorum. İki tarafı da içen ve içmeyen anlarım diye düşünüyordum. Taa ki sabah elime gazeteyi alana kadar.
Benim çevremde pek sigara içen yok. Arkadaşlardan birkaçı, aileden de birkaçı içiyor. Sigarayı bırakmamda en büyük etken de bu. Ama bu içen insanlar asla evde içmez dışarı çıktığımızda ise masada yerinden hiç üşenmeden kalkıp öbür ucuna oturup öyle içerler.
Yeni yılda beni en sevindiren olay bu sigara yasağı oldu. Uygulayabileceğimizi düşünenlerdenim.
Fakat milletvekillerinde durum farklı. CHP li Gökhan Durgun "Ben yasaktan anlamam, Köksal Toptan gelsin içme desin yine dinlemem" demiş. (Vatan gazetesi) Meclisin yarısı yasak için oy kullanmamış. Ve hala sigara yasağına karşı tepkililermiş.
Şimdi bu noktada etrafıma bakıyorum evet sigara içen insanlar var çevremde, ama kimsenin gıkı çıkmıyor. Milletvekillerine bakıyorum kıyamet kopuyor. Hangi parti olduğu önemli değil ama kim bunlar diyorum, ya da ben kimim? Evet yasak olsun ama ben bırakamıyorum demek farklıdır, yasağa karşıyım demek farklıdır. Biz 3. dünya ülkesi değiliz, bu zihniyetle 5. 6. dünya ülkesi oluruz ancak. Başımızda böyle bir yönetim olduktan sonra...
Thursday, December 27, 2007
YİNE ÇOK AÇMIŞIM
Arayı çok açmışım yine. İş hayatı, doktora hayatı, özel hayat derken... Bloğuma zaman ayıramadım. Düzenli blog yazanları da burdan yürekten kutluyorum. Yazamadım ama bloglarınızı tabiki takip ettim.
Bayram geçti, yılbaşı geliyor. Koşturmaca içinde hayatımda ilk defa bi yılbaşı planım yok. Benim için bu çok şaşırtıcı çünkü çocukluğumdan beri Aralık 1 olduğu andan itibaren ben yılbaşı için hazırlanmaya başlarım. Bu sene sadece ofis kapımı süslemekle yetindim.
Çocukken hep beraber ailecek yılbaşı kutlardık, teyzemlerle aynı apartmanda oturduğumuz için illaki yılbaşlarımız beraber geçerdi. buna bir de dayıları ekleyince... Kuzenlerle hep beraber tombala oynanırdı. Ve gece geç saatlere kadar yenilen o güzel yemekler...
Thursday, November 1, 2007
artık düğün görmek istemiyorum
İş hayatı+ doktora bi de bunlara 1 hafta içinde 1 kına gecesi+1 düğün+ 1 nikah+ 1 gece eğlencesi ekleyin. E bende Poffff oldum artık. Tabi tüm bunlara gitmek için 4 ayrı kıyafet ayarlayın. -ki düğünü olan kişi benim en yakın arkadaşım, o yüzden kusursuz olmalıyım! E tüm bunlara saç boya-makyaj katın. Sonuç: off modundayım artık. Geçen hafta tüm bunları gerçekleştirebilmiş bi insan olarak pek bi gurur duydum kendimle. Ha bide sinema sıkıştırdık araya aşkımla :) Yorgunluğum bitmeden yeni bir haftaya başladığım için de çoookk halsiz hissediyorum.
Bu sene kaç tane düğüne katıldım acaba? Tüm yazım kıyafet ve ayakkabı almakla geçti nerdeyse. Kendi işlerimin arasında bide bu koşturmacalar girince çok yoruluyorum. Neyse bu sezon sanırım düğün olayını kapattık. Darısı benim düğünüme, umarım açılışı kendi düğünümle yaparım :)
Yaşlandığımı burdan anlıyorum artık. Habire bişeylere katılıyoruz, habire tebrik vs ile geçiyor günler. Mesela bugün aşkımın şirketinde yakın bi arkadaşını ziyarete gideceğiz. Neden? Çünkü bi bebekleri oldu ve hayırlı olsun diyip, bebeği görüciizz. Bana çok acayip gelmeye başladı artık bu gidişat. DUR demek istiyorum ama diyemeyeceğimin de farkındayım. Herkesin ayrı bi beklentisi var, ve herşeye herkese yetişmek zorundayız. Evlendikten sonra bu durum daha da artacak. Veee ben sırf bu yüzden ev hanımı olmak istiyorum. Sadece bunlara hazırlanmak bile başlı başına bi iş bana göre. Çünkü ben kılı kırk yaraıyorum bu tarz şeylerde. Kendimi parçalayana kadar, canım çıkana kadar kusurluk peşindeyim. Oluyo mu? Evet oluyo, başarıyorum ama ben de bitiyorum.
Neyse şikayet etmek değil benimkisi ama demekki yaşlanmak böle bişey :)
Bu sene kaç tane düğüne katıldım acaba? Tüm yazım kıyafet ve ayakkabı almakla geçti nerdeyse. Kendi işlerimin arasında bide bu koşturmacalar girince çok yoruluyorum. Neyse bu sezon sanırım düğün olayını kapattık. Darısı benim düğünüme, umarım açılışı kendi düğünümle yaparım :)
Yaşlandığımı burdan anlıyorum artık. Habire bişeylere katılıyoruz, habire tebrik vs ile geçiyor günler. Mesela bugün aşkımın şirketinde yakın bi arkadaşını ziyarete gideceğiz. Neden? Çünkü bi bebekleri oldu ve hayırlı olsun diyip, bebeği görüciizz. Bana çok acayip gelmeye başladı artık bu gidişat. DUR demek istiyorum ama diyemeyeceğimin de farkındayım. Herkesin ayrı bi beklentisi var, ve herşeye herkese yetişmek zorundayız. Evlendikten sonra bu durum daha da artacak. Veee ben sırf bu yüzden ev hanımı olmak istiyorum. Sadece bunlara hazırlanmak bile başlı başına bi iş bana göre. Çünkü ben kılı kırk yaraıyorum bu tarz şeylerde. Kendimi parçalayana kadar, canım çıkana kadar kusurluk peşindeyim. Oluyo mu? Evet oluyo, başarıyorum ama ben de bitiyorum.
Neyse şikayet etmek değil benimkisi ama demekki yaşlanmak böle bişey :)
Sunday, October 21, 2007
Saturday, October 20, 2007
kızıllaşıyorum
Dün kuaföre gittim. Artık saçımın rengi iyice açılmıştı. Boyadan sonra saçımın rengini beğenmedim, çok açık geldi. Sonra tekrar boyandı saçım daha koyu olsun istedim. Sonuç budur. Işıkta biraz daha kızıl tabi.
Monday, October 15, 2007
WEEK 1, HOMEWORK 1
Subscribe to:
Posts (Atom)








